Tag Archives: შიში

მხოლოდ შიში?

          ლეო ქიჩელის  ”ჰაკი აძბას” ვაანალიზებდით და ერთ-ერთმა მოსწავლემ საზიზღარი უწოდა იმდროინდელი სოხუმის საზოგადოებას. შემდეგ კი  გაიხსენა 2008 წლის აგვისტოს ბოლოს ხაშურში მომხდარი ფაქტი, რომელსაც თავად შეესწრო(მისი ბებია იქ ცხოვრობს).

            ხაშურის ბაზარში რუსი ჯარისკაცები შემოვიდნენ, 1კოლოფი სიგარეტის ყიდვა უნდოდათ და 10 რუბლი გაუწოდეს გამყიდველს. მან ფული არ გამოართვა,1 კოლოფის ნაცვლად 1შეკვრა საჩუქრად მისცა, გარშემო მყოფებმა კი ყუთებით გაატანეს ხილიო. რუსები ეუბნებოდნენ არ გვინდა, არ გვჭირდებაო. ესენი კი”ტენიდნენ”, თვიანთი ხელით უწყობდნენ მანქანაშიო. მაშინ თითქოს ამას ყურადღება არ მივაქციე, ახლა კი, ”ჰაკი აძბას” წაკითხვის შემდეგ, ძალიან გავბრაზდი და მაინტერესებს, რითი განსხვავდება  ის საზოგადოება დღევანდლისაგან, ამათ რა ვუწოდოო?!

                       ვითომ მხოლოდ შიშია?!

4 Comments

Filed under ზოგადი

შიში და სირცხვილი

 

              დიდი ხანია პოსტი აღარ დამიწერია, დრო თითქმის აღარ მაქვს გამოცდების მოახლოების გამო, მაგრამ ძალიან მეტკინა გული და აჰა:

      გუშინ  ვიყავი ოთხი წლის უნახავ ბავშვობის მეგობართან(უცხოეთში ცხოვრობს და ხშირად ვერ ახერხებს ჩამოსვლას). მონატრებული და გახარებული მივდიოდი,მოვეფერები და მოვესიყვარულები ჩემს ბუთხუზას-მეთქი… ელოსთან  ყოველთვის კარგად გრძნობ თავს, მის ირგვლივ სულ ხალისი და სიმშვიდეა. გუშინ კი შემეშინდა, ელოსი არა,ადამიანების დაკარგვის შემეშინდა…

       ერთ-ერთ პოსტში ვწერდი პოლიტიკაზე აღარ დავწერ-მეთქი, მაგრამ…ელოსთან მისულს დამხვდენენ მისი კლასელები და კურსელები, რომელთანაც  კარგი ურთიერთობა მაქვს და ძალიან მიყვარან. კოცნა-პროშნის, მოკითხვა-”მიკითხვის”, რამდენი ხანია არ მინახავხარისა და როგორ ხართ ოჯახშის შემდეგ საუბარი დაიწყო პოლიტიკაზე. დაიწყო, მაგრამ რა დაიწყო!  ”-გაიგე, მაესტრო და კავკასია დახურეს!”   ”- ეგ ნაძირლები! სიმართლის ერთდერთი წყაროც დაგვიხურეს?”    ” კი მაგრამ, მათ ხომ თავად შეწყვიტეს მაუწყებლობა”- მორიდებით თქვა ჩემნაირმა( ნეიტრალები კი არა  არაცერთისტები,მგონი საღად მოაზროვნენი,ღრმადმორწუნენი და არა ბრმადმორწმუნენი, შეიძლება ვცდები). უცებ ამის პასუხად  ” – ე. ი. ასე იყო საჭირო, ახალი ტაქტიკაა ნამდვილად!”  ელოს წინააღმდეგობას, ” რა სისულელეა, ასე ბრძოლა როგორ შეიძლებაო”,  ქოქოლა მოჰყვა, ”შენ ჯერ არაფერი იცი, დარწმუნებული ვართ, ერთ კვირში ჩვენ გვერდით დადგებიო”. 

        ერთი პერიოდი გადავწყვიტე, მათ საუბარში ჩავრეულიყავი, მინდოდა მეთქვა, რომ ძალიან ბევრი რამ არ მომწონს ხელისუფლების, მტკივა და მაწუხებს თითქმის ყველა ის პრობლემა, რომელთა გამოც ხალხი ქუჩაშია გამოსული, მაგრამ ჩემთვის  მიუღებელია სტადიონზე  ” გმირების ხაშლამასავით ჩამოტარება”, ეკლესიით მანიპულირება… მაგრამ  თავი შევიკავე, მოვერიდე მათთან ურთიერთობის დაძაბვას, რისი კონტურებიც ჩანდა, წინა საღამოს ელოს მამასა (ე.წ. მიშისტი) და ძმას(ოპოზიცია) პოლიტიკის გამო კინაღამ დაუხოცავთ ერთმანეთი. შემეშინდა … სახლში დაბრუნებულს კი საკუთარი თავის შემრცხვა, ელოსთან ნამდვილად ნეიტრალური პოზიცია დავიკავე!   

      მუშნი ზარანდიასა და  ”აიდა, მოიდა ზურაბიიიის” გამო როდემდე უნდა ვიყოთ ასეთ მდგომარეობაში?!   😦

7 Comments

Filed under ზოგადი, პოლიტიკა