Tag Archives: საქართველო

ჩვენ ვიტყვით, კაცნი ჩვენა ვარ მარტოთ ჩვენ გვზრდიან დედანი!

„ჩვენ ვიტყვით, კაცნი ჩვენა ვარ
მარტოთ ჩვენ გვზრდიან დედანი;
ჩვენა ვსცხონდებით, ურჯულოთ
კუპრში მიელის ქშენანი.
ამის თქმით ვწარა-მარაობთ,
ღთიშვილთ უკეთეს იციან.
ყველანი მართალს ამბობენ
განა, ვინაცა ჰფიციან?!“ ვაჟა

კვირაში ერთხელ საღმოს 10 საათზე საქართველოს მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ცრემლებს აღვარღვარებს „პროფილის“ ყურებისას. ადამიანებს გული უჩუყდებათ, განიცდიან, ტირიან, როდესაც იგებენ, რომ ბავშვი უდედოდ იზრდებოდა, დედამ სუბიექტური ან ობიექტური მიზეზების გამო მიატოვა შვილი.მიტოვებულ-წართმეული ბავშვი, როგორც წესი, იგებს ან იცოდა, რომ მისი მშობლები მხოლოდ აღმზრდელები არიან და იწყებს ბიოლოგიური დედის ძებნას ან დედა იწყებს წართმეულ-მიტოვებული შვილის ძებნას და ივსება ამ დროს სტუდია და სახლები ცრემლით, ეპითეტებით – უბედური, საწყალი, სურვილებით – ნეტავ, იპოვოს! ღმერთმა ხელი მოუმართოს… ამასთან არასოდეს ავიწყდება არც მიტოვებულ-წართმეულ შვილსა და არც მის ღვიძლ დედას, რომ ბავშვმა არ უნდა დაკარგოს გამზრდელი დედის (როგორიც არ უნდა ყოფილოყო ის) პატივისცემა, სიყვარული, ამაგი…
„ მერე რა გრძნობა გქონდა, როდესაც გაიგე, რომ გაშვილებული იყავი? როცა დედა იპოვე?“ ცრემლიანი თვალებით ვუსმენთ გულისამაჩუყებელი, სევდიანი ტონით დასმულ ამ კითხვებს… ნუთუ მხოლოდ ეს ტონია საჭირო, რომ განვიცადოთ, გვეტკინოს, მათი დახმარების სურვილი გაგვიჩნდეს?… თუ ეს ასე არ არის, მაშინ რას გვიჩვენებს საზოგადოების პროფილის მეორე მხარე – მუსულმანთა და კათოლიკეთა მიუღებლობა?
ეგებ გავაცნობიეროთ, გავაანალიზოთ, რომ დედასამშობლოსაგან ძალით მოწყვეტილნი არიან ტაო-კლარჯეთში, ლაზეთსა დ ფერეიდანში მცხოვრები მუსლიმი ქართველები, აჭარლებიც ხომ საუკუნეების განმავლობაში „დედინაცვალთან“ იზრდებოდნენ ან დავიჯერო სამხრეთ საქართველოში მცხოვრები კათოლიკე ქართველების წინაპრებმა საუკუნეების წინ საკუთარი სურვილით უარყვეს მართლმადიდბლობა? განა ეს ხალხი იმიტომ არის დამნაშავე და მოღალატე, რომ მართლმადიდებელნი არ არიან, ჩვენზე ნაკლებად უყვართ სამშობლო?
თუ გაშვილებულ-წართმეულ ბავშვს ვთხოვთ და ვასწავლით, რომ პატივი სცეს, უყვარდეს აღმზრდელი დედა, არ დაივიწყოს მისი ამაგი, რატომ ვუკრძალავთ და რატომ ვთვლით მიუღებლად ისტორიული ქარტეხილების გამო გაშვილებულ-წართმულმა, მუსლიმან და კათოლიკედ ქცეულმა, ჩვენმა ქართველმა დებმა და ძმებმაც პატივი მიაგონ და ილოცონ მეჩეთსა და კათოლიკურ ტაძარში.
ვიღაც შემომედავება, სამშობლოსა და რწმენის მოღალატესაც მიწოდებს, შეიძლება სექტანტობაც დამწამოს – ეს რაებს როშავსო, თუმცა პირველი ქვა იმან ისროლოს, ვინც უცოდველია.
ნუ განიკითხავთ, რაითა არა განიკითხნეთ!

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი, მოსაზრება

ისე, სხვათა შორის…

ოცნება – ( სულხან-საბა „სიტყვის კონა“) ხოლო ოცნებითი არს ძალი უსიტყველისა სულისა მოქმედება გრძნობათამიერ, რომელი სახელ-იდების გრძნობად, რამეთუ რომელი არა ჭეშმარიტ და არსებით იყოს, ცხად არს ვითრ საგონებლობით და ოცნებით იქმნების, ვითარმედ არა რა სადმე ჰპოო.

ოცნება – (ქეგლ 1990წ.) იმის წარმოდგენა, რის განხორციელებაც სასურველია; სასიამოვნო, სანატრელ რამეზე ფიქრი.

ოცნება – სულის მდგომარეობა; ეს არის მდგომარეობა, როცა სულს რამე ძალიან უნდა,ოცნებობს და თავის ოცნებებში იფანტება; ზოგი ოცნებობს მარტოობაზე,ზოგი სიყვარულზე,ზოგი მეგობარზე,ფულზე…

“ოცნებები ყველანაირია როგორც ცისარტყელის ფერები,ზოგჯერ ადამიანი ოცნებებს უღრმავდება და რეალობაში ურევს,გონია რომ რეალობა ოცნებასავით ტკბილი და საამურია”

href=”http:///sibrdzne.ge/%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90″>

მეოცნებობა შინაგანი სიცარიელის ნიშანია.

ის კი არ არის გონიერი, ვინც იმედოვნებს, რომ ბრძენია, არამედ ის, ვინც საკუთარი უმეცრება შეიცნო და ოცნებისაგან განიკურნა.

ნაციონალური -( ქეგლ 1990წ. ) ეროვნული; ჩვენს ქვეყანაში ვითომ ასეა?!

P.S. არც მიშისტი ვარ და არც ბიძინისტი, „ბედკრული საქართველოს შვილი ვარ.“

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი

სამშობლოს მონატრება

       ვფიქრობდი, აღარაფერს დავწერდი მიტინგებსა და ხელისუფლების მარაზმზე,მაგრამ რასაც ახლა ვუყურებ ტელევიზორში აუტანელია,ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის.

     ერთნიცა და მეორენიც უფლისა და ხალხის სახელით ლაპარაკობს, ცდილობენ, თავს მოგვახვიონ თავიანთი აბსურდული მოწოდებები და მიმდინარეობს გამწარებული ხალხით მანიპულირება.როდემდის? თან ვფიქრობ, იქნებ მე ვერა ვარ-მეთქი?! დამეხმარეთ,გამაგებინეთ მე ვაფრენ თუ ისინი?

      ქვეყანა თავზე გვენგრევა და ხელისუფლება სირაქლემის პოზაშია, პოლიკნინიკებში დადის, უმუშევრობის შესახებ მთავრობის სხდომას მართავს,ნატოთი და ნაბუკოთი  გვაბოლებს,ოპოზიცია – რუსთაველს კეტავს, გლეხები მიწას მოწყვიტა და თბილისში ჩამოიყვანა, ხატი ”დაამონტაჟა”  (მაინტერესებს,ეს მკრეხელობა არ არის?), უზენაესი საბჭოს აღდგენა სურს(გუბაზ სანიკიძის მოსაზრება), ლოცულობს და საკუთარ თვალში დირეს ვერ ხედავს,თუმცა იმავე დირეს ”მათ” თვალში ხედავს. მგონი, გამოაცლიან ერთმანეთს დირეს და სულ თავში გვირტყამენ,კოჭებში ეტყობათ. ორივე მხარისთვის მიუღებელია ოდნავ განსხვავებული აზრიც (გაიხსენეთ,შ. ადამაშვილი ან დავით სოკოლოვს რა უქნა დახვეწილმა სალომემ ).

                         გამაგებინეთ,მე ვაფრენ თუ ისინი?

         ”ხალხმა სიყვარული დაკარგა. თავისუფლების,სამშობლოს, სახელმწიფოებრიობის სიყვარული…..ერი დაემსგავსა საძოვარზე მიშვებულ ნახირს,რომელსაც მხოლოდ ერთი საქმე აქვს – სძოვოს. ..რანი ვართ: სიმართლე უნდა მოგახსენოთ: საძოვარზე გადაგდებული, გათითოკაცებული, ყოფილი ერი.”  

                                      გაუფრთხილდით საქართველოს!

%(count)s კომენტარი

Filed under სხვადასხვა

ბაკულას ღორები გალაქტიონის ბოსტანში და რუსის ჯარი საქართველოში

შემთხვევით რომ არაფერი ხდება ამაში კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი. ბოლო დღეებია გონებაში დავით კლდიაშვილის მოთხრობიდან „ბაკულას ღორები“ ფრაზები ამომიტივტივდა: „ ერთი ოხერი, ყოვლად გაფუჭებული მეზობელი გამიჩნდა, ის უნდა შემიშინო შაშა!.. შენთვის ეს არაფერი იქნება, ჩვენთვის კი დიდი რამეა!… თქვენ დაგინახავსთ და სული კოჭებში ჩოუვა?!… შეშინდება!“

რა დროს „ბაკულას ღორებია“– მეთქი ვფიქრობდი და ბოლოს გადავწყვიტე ხელახლა გადამეკითხა ეს მოთხრობა. მართლაც რომ, კლასიკოსია ჩვენი დიდი მწერალი! თუ რატომ თვლის ქართველი დავით კლდიაშვილს კლასიკოსად, ამისთვის შეგახსენებთ ამ ტერმინის განმარტებას: კლასიკოსი – დიდი მწერალი, რომლის შემოქმედებაც საყოველთაოდ აღიარებულია და ყოველთვის, ყოველ დროს სანიმუშოდ არის მიჩნეული. რამდენად სანიმუშოდ მიგვაჩნდა „ბაკულას ღორები“ ამას ვერ მოგახსენებთ, მაგრამ იმაში კი დარწმუნებული ვარ, დღეიდან სამაგიდო წიგნად რომ უნდა გაიხადოს ზოგიერთმა. შეიძლება კითხვა გაუჩნდეს მკითხველს, სად „ბაკულას ღორები“ და სად ჩვენი დღევანდელი მდგომარეობაო, ამიტომ სულ რამდენიმე ეპიზოდს შეგახსენებთ მოთხრობიდან და დასკვნა თავად გამოიტანეთ: „– უიმე, უიმე!… ღმერთო მომკალი!… ასე კაცის ამოგდება გაგონილა ქვეყანაზე?!… თქვენ ამოგივარდათ თქვენი პატრონი ძირფესვიანად, რავარც თქვენ ეს ჩემი ბოსტანი ამომიგდეთ!… თქვენი პატრონი დასწყევლა ჩემმა გამჩენმა… დასწყევლა და მოსპო მამა ზეციერმა!“ ასე კლდიაშვილის ზენათი ბოსტანში „მოვარდნილ“ ღორებსა და ცხვრებს წყევლის, რომლებიც „ერთ თვალის დახამხამებაში, სულ ერთიანად გადაჭამენ, გადასისნიან, აღარაფერს  დატოვებენ“ ხოლმე…


ძალიან ჰგავს საქართველოში შემოსული რუსის ჯარი ბოსტნის ამომგდებ ღორებსა და ცხვრებს!

Continue reading

4 Comments

Filed under პოლიტიკა, შთაბეჭდილება