Tag Archives: ოპოზიცია

შიში და სირცხვილი

 

              დიდი ხანია პოსტი აღარ დამიწერია, დრო თითქმის აღარ მაქვს გამოცდების მოახლოების გამო, მაგრამ ძალიან მეტკინა გული და აჰა:

      გუშინ  ვიყავი ოთხი წლის უნახავ ბავშვობის მეგობართან(უცხოეთში ცხოვრობს და ხშირად ვერ ახერხებს ჩამოსვლას). მონატრებული და გახარებული მივდიოდი,მოვეფერები და მოვესიყვარულები ჩემს ბუთხუზას-მეთქი… ელოსთან  ყოველთვის კარგად გრძნობ თავს, მის ირგვლივ სულ ხალისი და სიმშვიდეა. გუშინ კი შემეშინდა, ელოსი არა,ადამიანების დაკარგვის შემეშინდა…

       ერთ-ერთ პოსტში ვწერდი პოლიტიკაზე აღარ დავწერ-მეთქი, მაგრამ…ელოსთან მისულს დამხვდენენ მისი კლასელები და კურსელები, რომელთანაც  კარგი ურთიერთობა მაქვს და ძალიან მიყვარან. კოცნა-პროშნის, მოკითხვა-”მიკითხვის”, რამდენი ხანია არ მინახავხარისა და როგორ ხართ ოჯახშის შემდეგ საუბარი დაიწყო პოლიტიკაზე. დაიწყო, მაგრამ რა დაიწყო!  ”-გაიგე, მაესტრო და კავკასია დახურეს!”   ”- ეგ ნაძირლები! სიმართლის ერთდერთი წყაროც დაგვიხურეს?”    ” კი მაგრამ, მათ ხომ თავად შეწყვიტეს მაუწყებლობა”- მორიდებით თქვა ჩემნაირმა( ნეიტრალები კი არა  არაცერთისტები,მგონი საღად მოაზროვნენი,ღრმადმორწუნენი და არა ბრმადმორწმუნენი, შეიძლება ვცდები). უცებ ამის პასუხად  ” – ე. ი. ასე იყო საჭირო, ახალი ტაქტიკაა ნამდვილად!”  ელოს წინააღმდეგობას, ” რა სისულელეა, ასე ბრძოლა როგორ შეიძლებაო”,  ქოქოლა მოჰყვა, ”შენ ჯერ არაფერი იცი, დარწმუნებული ვართ, ერთ კვირში ჩვენ გვერდით დადგებიო”. 

        ერთი პერიოდი გადავწყვიტე, მათ საუბარში ჩავრეულიყავი, მინდოდა მეთქვა, რომ ძალიან ბევრი რამ არ მომწონს ხელისუფლების, მტკივა და მაწუხებს თითქმის ყველა ის პრობლემა, რომელთა გამოც ხალხი ქუჩაშია გამოსული, მაგრამ ჩემთვის  მიუღებელია სტადიონზე  ” გმირების ხაშლამასავით ჩამოტარება”, ეკლესიით მანიპულირება… მაგრამ  თავი შევიკავე, მოვერიდე მათთან ურთიერთობის დაძაბვას, რისი კონტურებიც ჩანდა, წინა საღამოს ელოს მამასა (ე.წ. მიშისტი) და ძმას(ოპოზიცია) პოლიტიკის გამო კინაღამ დაუხოცავთ ერთმანეთი. შემეშინდა … სახლში დაბრუნებულს კი საკუთარი თავის შემრცხვა, ელოსთან ნამდვილად ნეიტრალური პოზიცია დავიკავე!   

      მუშნი ზარანდიასა და  ”აიდა, მოიდა ზურაბიიიის” გამო როდემდე უნდა ვიყოთ ასეთ მდგომარეობაში?!   😦

Advertisements

7 Comments

Filed under ზოგადი, პოლიტიკა

ძირს პოლიტიკა

გაზაფხულია და მგონი, ისე გადის,ვერც შევამჩნიეთ. 😦 მთელი ქვეყანა პოლიტიკაშია ჩართული, ოპოზიცია- ხელისუფლებაზე  საუბრობს ყველა და ყველგან: სახლში,სამსახურში, სკოლაში, ქუჩაში ხომ თავისთავად, ტრანსპორტში და მგონი საზოგადოებრივ ტუალეტებშიც კი.

რისი ბრალია, ბატონებო, ეს? პოლიტიკური უმეცრებისა და, უფრო მეტად კი, იმის რომ პოლიტიკოსები არ გვყავს. ”ვაი პოლიტიკოსების” პოლიტიკურ ბრძოლაში  მთელი ერი ჩაერთო და გავხდით ”პოლიტქვეყანა,” ნეტავ, ქვეცნობიერად  პოლიტბიუროს მონატრება ხომ არ არის?!  😦

მოკლედ თავი რომ არ შეგაწყინოთ, ძალაში ვტოვებ ჩემს წინადადებას  ”ტელემთავრობის” შესახებ ( იხ.ძველი პოსტი,რა თქმა უნდა,თუ სურვილი გაქვთ). აღარ დავწერ პოსტებს  პოლიტიკაზე, არ გვაკლია  პოლიტჟურნალისტები  და მათი პოლიტიკური ”ანალიზები.”  ისე,  რამდენი სიტყვა გვქონია პოლიტიკასთან დაკავშირებული: პოლიტინფორმაცია, პოლიტტიპაჟი :), პოლიტმეცადინეობა, პოლიტორგანო (ეს შეეფერება დღევანდელ მდგომარეობას), პოლიტსემინარია და ვინ იცის კიდევ რამდენი…)  ძირს პოლიტიკა, გაუმარჯოს ფიქრს, განსჯას და თავისუფლებას. ყველამ ჩვენ-ჩვენი გასაკეთებელი საქმე გავაკეთოთ და ასე მოვიხადოთ ვალი ქვეყნის წინაშე: ვიშრომოთ, ვისწავლოთ, გავზარდოთ შვილები…

გაზაფხულია და მგონი, ისე გადის, ვერ შევამჩნიეთ…

გაზაფხულის საღამოა მშვიდი, ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი…

3 Comments

Filed under პოლიტიკა, Uncategorized

სამშობლოს მონატრება

       ვფიქრობდი, აღარაფერს დავწერდი მიტინგებსა და ხელისუფლების მარაზმზე,მაგრამ რასაც ახლა ვუყურებ ტელევიზორში აუტანელია,ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის.

     ერთნიცა და მეორენიც უფლისა და ხალხის სახელით ლაპარაკობს, ცდილობენ, თავს მოგვახვიონ თავიანთი აბსურდული მოწოდებები და მიმდინარეობს გამწარებული ხალხით მანიპულირება.როდემდის? თან ვფიქრობ, იქნებ მე ვერა ვარ-მეთქი?! დამეხმარეთ,გამაგებინეთ მე ვაფრენ თუ ისინი?

      ქვეყანა თავზე გვენგრევა და ხელისუფლება სირაქლემის პოზაშია, პოლიკნინიკებში დადის, უმუშევრობის შესახებ მთავრობის სხდომას მართავს,ნატოთი და ნაბუკოთი  გვაბოლებს,ოპოზიცია – რუსთაველს კეტავს, გლეხები მიწას მოწყვიტა და თბილისში ჩამოიყვანა, ხატი ”დაამონტაჟა”  (მაინტერესებს,ეს მკრეხელობა არ არის?), უზენაესი საბჭოს აღდგენა სურს(გუბაზ სანიკიძის მოსაზრება), ლოცულობს და საკუთარ თვალში დირეს ვერ ხედავს,თუმცა იმავე დირეს ”მათ” თვალში ხედავს. მგონი, გამოაცლიან ერთმანეთს დირეს და სულ თავში გვირტყამენ,კოჭებში ეტყობათ. ორივე მხარისთვის მიუღებელია ოდნავ განსხვავებული აზრიც (გაიხსენეთ,შ. ადამაშვილი ან დავით სოკოლოვს რა უქნა დახვეწილმა სალომემ ).

                         გამაგებინეთ,მე ვაფრენ თუ ისინი?

         ”ხალხმა სიყვარული დაკარგა. თავისუფლების,სამშობლოს, სახელმწიფოებრიობის სიყვარული…..ერი დაემსგავსა საძოვარზე მიშვებულ ნახირს,რომელსაც მხოლოდ ერთი საქმე აქვს – სძოვოს. ..რანი ვართ: სიმართლე უნდა მოგახსენოთ: საძოვარზე გადაგდებული, გათითოკაცებული, ყოფილი ერი.”  

                                      გაუფრთხილდით საქართველოს!

%(count)s კომენტარი

Filed under სხვადასხვა

აპკისტანელი სიძე-სიდედრი

(პიესის მსგავსი რაღაც)

მოქმედი გმირები: სიძე და მისი მეგობრები(მიშა და ხელისუფლება), გათხოვილი ქალიშვილი(საზოგადოება), სიდედრი(ოპოზიცია) და კიდევ ვისაც არ ეზარება.

სიდედრმა თავიდანვე იცოდა, რომ სიძე არ გამოადგებოდა (ყოველ შემთხვევაში მეზობლებთან ასე ამბობს),მაგრამ თურმე ისე მოსწონდა, ისე იყო ქალიშვილი მოხიბლული ”ბიჭით,” წინააღმდეგობა თითქმის არ გაუწევია. თავიდან ყველაფერი კარგად მიდიოდა: ყოველ დღე ჰოლანდიურ ვარდებს ჩუქნიდა, სახლამდე მისასვლელი გზა და ლამპიონებიც შეაკეთა. (ჰო, დამავიწყდა, მეთქვა, სიძე ჩასიძებული იყო ანუ მიყვანილი სახლში.) ეგებ, ვცდებოდიო, ფიქრობდა სიდედრი, მგონი, გამოსწორდა, არც თუ ისეთი სულელიაო და ცოტა ხნით მიყუჩდა. სიძემ როგორც კი მოყვრებისა და მეზობლების სიყვარულ-პატივისცემა დაინახა, გაშალა ხელები, მაგრამ რა გაშალა… ყველაფრის ბატონ-პატრონად ჩათვალა თავი!!! ოჯახში თუ ვინმე გაუტ…, მეგობრებს ეუბნებოდა, ისინიც არ აყოვნებდნენ და… ყოველდღე ნაცემ-ნაბეგვი ოჯახის წევრების დანახვაზე სიძე თავს გადააქნევდა, დაამშვიდებდა მათ, აუცილებლად ვნახავ ვინ იყო, თქვენ უპატრონო ხომ არ ჰგონიხართ ვინმესო, მაგრამ … თანდათან ხელი აიღო ოჯახზე, ხან სად იყო და ხან სად, მეგობრებს გადააბარა მასზე ზრუნვა.

სიდედრი დუღდა,მაგრამ ქალიშვილს უყვარდა ”ნამეტნავად”, ყველაფერზე თვალს ხუჭავდა, (სიყვარულს რას გაუგებ,ჩემო ოლღა!). რა ექნა სიდედრსაც,ახლა გამოფხიზლდება, ახლა გამოფხიზლდებას ფიქრში, ერთხელაც შემოუვარდათ მთვრალი პეტკა სახლში და გააბახა სიდედრ-ქალიშვილი ერთად. გაგიჟდა სიდედრი, ბრდღვნიდა ყველაფერს, მაგრამ მოითმინა პატარა ხანას, გავაგდოთ პეტკა სახლიდან და მერე მივხედავ სიძესო.

აყვირდა, აბობოქრდა სიდედრი, მაგრამ ქალიშვილში მოხდა რაღაც, თან უნდა რომ გაშორდეს და თან ეცოდება თუ კიდევ სჯერა ვერ გაურკვევია. ჰოდა, დგას ასე ორად გახლეჩილი ქალიშვილი და არ იცის რა ქნას. მისი ერთი ნაწილი განრისხებულია, სიძის ნაჩუქარი მანდილიც კი გადააგდო და დგას ასე მანდილმოხდილი, ნატვრის ხესავით სხვადასხვა ნაჭრებით თავდამშვენებული… მეზობლები კი სეირს უყურებენ….

დატოვე კომენტარი

Filed under პოლიტიკა

” დეიდა ნატო”

    ლევანმა თქვა: ”ეს ცუდად იქცევი( დაავიწყდა ეთქვა ვიქცევითო) და დეიდა ნატო რომ არ მოვიდესო?’

      მიშამ უთხრა: ”რაკი დეიდა ნატომ თქვა, აუცილებლად მოვაო!”

    ზვიადმა თქვა: ” სტაფილო  გადმოვყარეთ და დეიდა ნატო  რომ არ მოვიდესო?”

      მიშამ უთხრა : ”რაკი დეიდა ნატომ თქვა,აუცილებლად მოვაო!”

     გიამა  თქვა: ”ჩემი ცხვირსახოცის ფერი არ მოსწონს, ბრაიზამ მითხრა და შეიძლება დეიდა ნატო არ მოვიდესო?”

     მიშამ უთხრა : ”რაკი დეიდა ნატომ თქვა,აუცილებლად მოვაო!” ( ესეც რა ნასტირნია)

     გუბაზმა თქვა : ” აღმაშენებლის გენი დავკარგეთ და დეიდა ნატო რომ არ მოვიდესო?” (დეიდა ნატოს როგორ ჰკიდია ჩვენი გენი!)

        მიშამ თქვა: ”რაკი დეიდა ნატომ თქვა,აუცილებლად მოვაო!”

       შალვამ კი თქვა: ” არ გვინდა დეიდა ნატო, პელმენების კეთება არ იცისო!” 

          ამ დროს დეიდა ნატო  ტუ…….

                          ტელეკომპანია ”კავკასიის” საინფორმაციო  გადაცემა

%(count)s კომენტარი

Filed under Uncategorized

” ფრანკენშტეინი” მოდის

აპრილის პირველი დღეა, ნაცვლად იმისა რომ გაზაფხულის სურნელებით დავტკბეთ, ”გუგულის ბუდესავით” ჩაკეტილ საქართველოში ყველანი, ან თითქმის ყველანი, ილიკო და ილარიონივით პოლიტიკით ვართ დაკავებულნი და ოლღა ბებიას აზრებსაც ვისმენთ. რაც უფრო დიდხანს ვფიქრობ (ვფიქრობ კი) მგონია, რომ საშიშროება გველის. ასე მგონია ”ფრანკენშტეინი” მოდის ! ხელოვნურად შექმნილი პოლიტიკური მონსტრი, კომუნისტურ-ზვიადისტურ-შევარდნაძე-მიშისტური ბლოკი.

შვეცდები აგიხსნათ, ყველას სურვილი აქვს შეიქმნას კოალიციური მთავრობა. კარგი, ბატონო, სასურველია, მაგრამ ვინ უნდა შევიდეს ამ კოალიციურ მთავრობაში. როგორ წარმოგიდგენიათ მოქმედი პოლიტიკო სებიდან  ( ოპოზიციაც და ხელისუფლებაც იგულისხმება) ვის ექნება პრეტენზია მინისტრის პორტფელზე? მე ჩემს აზრს მოგახსენებთ:

პრეზიდენტის ინსტიტუტი აღარ გვინდაო, კარგი, ბატონო.  

პრემიერ-მინისტრი — დახოცავენ ერთმანეთს, ბოლოს ბურჯანაძეს  ან ალასანიას აირჩევენ!    

ეკონომიკის    მინისტრი —   ზვიად ძიძიგური, კაცი, რომელმაც სამტრედია გადაკეტა – რუსეთს გაუჭირდებაო!

ფინანსთა მინისტრი — ზურაბ ნოღაიდელი, დარჩა ნეტავ რამე შესაჭმელი!

ენერგეტიკის მინისტრი — გიორგი გუგავა, სასამართლოებ ით ყველაზე  უკეთ იცნობს ამ სფეროს.

იუსტიციის მინისტრი — თინათინ ხიდაშელი, ჭკვიანი ქალბატონია, გვარამიაც ჭკვიანია! შეიძლება ბესელიამაც გამოთქვას პრეტენზია!

განათლების მინისტრი — ლევან  ბერძენიშვილი, რა მეთქმის!

თავდაცვის მინისტრი — ლოთი ქობალია (გმირად შერაცხეს ამ ბოლო დროს) ჟურნალისტ დათო ბოლქვაძის მკვლელი.

მედია-სივრცის ”უფროსი” — კანტორა ”კავკასიის” ბრიგადირი დავით აქუბარდია!

საგარეო საქმეთა მინისტრი  –— სალომე ზურაბიშვილი, თუ დაჯერდა ამას. 

თსუ-ს რექტორი — გუგული მგელაძე…

ეროვნული ბანკის მმართველი — ნოდარ ჯავახიშვილი, ხშირად იწვევს თავის კანტორაში აქუბარდია.

კულტურის მინისტრი — გოგა ხაინდრავა, რეჟისორია კაცი, რურუასავით.

შინაგან საქმეთა მინისტრი — ირაკლი ოქრუაშვილი, გამოცდილი კაცია. 

უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე — შალვა ნათელაშვილი, სასამართლოებში”ნავალი” კაცია,ხელთათმანები აქვს და პარიკსაც შეიძენს.

იდეოლოგია — ”მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის”.

დაახლოებით ესე მესახება ჩვენი კოალიციური მთავრობა, დანარჩენი კანდიდატების დასაქმება თქვენთვის მომინდვია!

სანათასავით გულანთებული დედა.

5 Comments

Filed under ფიქრები