Category Archives: ფიქრები

ბედნიერება უკვე ვიპოვეთ :)

ბედნიერებაა, როცა ასეთი სკოლა არსებობს…

ბედნიერებაა, როცა სკოლა ასე უყვართ…

ბედნიერებაა, როცა ასეთი მომავალი თაობა გვყავს…

ბედნიერებაა, როცა ამათ უყურებ და მომავლის აღარ გეშინია…

ბედნიერებაა, როცა კურსდამთავრებული  სკოლაში ვერ ამოდის, რადგან მონატრების ცრემლები ახრჩობს …

ბედნიერებაა, როცა მადლიერებით სავსე თვალებს ხედავ…

ბედნიერებაა, როცა ასე გენდობიან და სჯერათ შენი…

ბედნიერებაა, როცა ასე ენდობი და გჯერა მათი…

ბედნიერებაა, როცა ნებისმიერ საკითხზე შეგიძლიათ იკამთოთ…

ბედმიერებაა, როცა ასეთი თავისუფალი თაობა მოდის…

კაცობრიობა რომ არ დაბერდეს,
ჰეი, ვინ მოდის მანდ მომავლიდან?!

ჩვენ, ნიუტონელები, ყველასგან გამორჩეულები!

 

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი, ფიქრები

დედა

     დღეს დედას დაბადების დღეა, ის კი საავადმყოფოში მოხვედრილა. თირკმელზე აქვს რაღაც გართულება თურმე. ვნერვიულობ,ვერაფრით ვერ ვეხმარები, გვერდითაც ვერ ვუდგები, ძალიან შორსაა.ვიცი, ჩემი და-ძმა ,საბა- იქ არიან და ყველაფერს გაუკეთებენ,მაგრამ თავს ვერაფერს ვუხერხებ,ძალიან ვნერვიულობ; მენატრება, დედა მენატრება, მტკივა და მენატრება!  😦

       ღმერთო, უშველე ჩემს დედიკოს,დიდხანს მინდა, რომ ჩემთან იყოს!    

 

                                                                    დედას

                                        ტალღასავით გეხეთქები ხშირად,

როცა მეტყვი სიტყვას მკაცრს და მოჭრილს,

ხან დიდობა დაიგიმტკიცო მინდა,

ხან, უბრალოდ გაგიგორო კოჭი.

ზოგჯერ ვგავარ უმადურს და უძღებს,

შენგან მაინც მიტევებას ველი.

ცხოვრებისგან რამდენ დარტყმას უძლებ,

მე კი შენი მხრის მოდებაც მშველის.

ტალღასავით გეხეთქები ისევ,

რომ სიმყარე შევიძინო მერე.

ფილტვებს შენი ნამსხვრევები მივსებს,

 აღარ ვიმჩნევ ჩემს წლებს – შენს სიბერეს.

შენი თმენის და შენდობის ნიჭი,

ვიცი,მერე მეც რომ დამიფარავს,

მაგ სიმაღლეს ჯერ ამოსვლა მიჭირს,

ჯერ შენ მყავხარ იმედად და ფარად.

გაკვირდები და ერთ რამეს ვფიქრობ,

რამდენია ქვიშის თავზე წყალი.

ღმერთო! დიდხანს შემარჩინე სითბო

დედის ფრთის ქვეშ შეყუჟული ქალის…

11 Comments

Filed under ფიქრები

სიყვარული

      ”ძილი ნებისა”,  ასე დამიმთავრებია ჩემი წინა პოსტი და გამოქვეყნების  თარიღს  რომ შევხედე, ”რამდენი მძინებია-მეთქი”…  ამდენი ძილის მიზეზიც მქონდა: აქეთ ოჯახი, იქით მოსწავლეები, სამსახურიც ემატება და ჩემთვის, მარტოობისთვის, დრო აღარ მრჩება;  ვითომ ვწუწუნებ?! 

             ფიქრები – აქ ხომ მაინც შეიძლება ადამიანი მარტო იყოს,მაგრამ არც აქ მტოვებენ მარტო  🙂  არა აქვს მნიშვნელობა რაზე, როგორ, სად, რატომ ვფიქრობ – სათითაოდ (თან რამდენი არიან  🙂 ) ყველამ უნდა დამისვას კითხვა : დე, (ან ცუცა, ესე ზურა მომმართავს)  რა იყო? რაზე ფიქრობ?  რატომ ხარ მოწყენილი?  ვინ გაგაბრაზა? 

 -არავინ!  

– აბა, ცუდ ხასიათზე რატომ ხარ?  

 -არა ვარ, ვფიქრობ. 

 -რაზე?  

-არაფერზე!

-მაინც?

-სიყვარულზე!

          ამის შემდეგ მანებებენ თავს, რადგან მათაც იციან, რომ რაზეც არ უნდა იფიქრო, ყველაფერს სიყვარული უდევს საფუძვლად. თუ ქმარი  არ გიყვარს, რატომ იფიქრებ მასზე, მაშინაც კი როცა შენს გვერდით არის; შვილი თუ არ გიყვარს, რატომ ფიქრობ და წუხარ მასზე?  მოსწავლე (ჩემ შემთხვევაში) თუ არ გიყვარს, რატომ ნერვიულობ მასზე?  ქვეყანა თუ არ გიყვარს, რატომ გტკივა ასე? და… უსასრულოდ შეიძლება გაგრძელება…  (ჩვენი ოჯახის  შემთხვევაში მხოლოდ მოვალეობებზე დამყარებული ურთიერთობები და გრძნობები გამოირიცხება!  ნუ შემეკამათებით  🙂 , თუმცა მოვალეობებიც  არ გვავიწყდება.) 

      გუშინ საბაც გავაბრაზე, გინდა თუ არა მითხარი, რამდენი ქულა მიიღე-მეთქი.  😦 დილით მისი პოსტი რომ წავიკითხე, ჩემს თავზე გავბრაზდი, რატომ მოვუშალე ნერვები-მეთქი, მაგრამ რა ვქნა, დედა ვარ და მითხარი რა, რამდენი ქულა მიიღე?   😀  😀  😀   

                 რახან პოსტს ვწერ ე.ი. თქვენც ძალიან მიყვარხართ!  🙂 

7 Comments

Filed under ფიქრები

ტელემთავრობა

        უამრავი  ტელეპროექტით არის ”დახუნძლულუ” ჩვენი ტელევიზიები, იქნებ გვეფიქრა და  ე. წ. საზოგადოებრივი ტელევიზიის მეორე არხზე ჩვენი, ხალხის, მოთხოვნით გავაკეთებინოთ რეალითი-შოუ  ”ტელემთავრობა”. ( ფულს ხომ ჩვენ ვიხდით, არ გვინდა ,ბატონო, ”დაკარგული,გაქცეული, ველური სიყვარულის” ყურება). ვისაც სურვილი და ამბიცია აქვს,რომ ქვეყნის მართვა და პატრონობა შეუძლია, მიიღებდა ამ პროექტში მონაწილეობას. (ფორმატსა და ხანგრძლივობაზე მსჯელობაა საჭირო, ალბათ, я так думаю!) დავაკვირდებოდით,  შევარჩევდით  და დავნიშნავდით!აბა, არჩევნებით არაფერი გამოგვდის და რა ვქნათ?! თან ტელევიზიას შეჩვეულები იქნებიან უკვე და იმედია, პიარისთვის აღარ ირბენენ აქეთ-იქით. ოთხი წელი ვუძლებთ მათ სისულელეებს და პროექტში ვერ გავუძლებთ!

        დე, მე მგონი ვფილოსოფოსობ არა? 🙂

2 Comments

Filed under ფიქრები, Uncategorized

კარგი ახალგაზრდობა გვყოლია!!!

       ძალზე კმაყოფილი ვარ ბლოგების კითხვა რომ დავიწყე. კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი,რომ გადასაშენებელი ერი არ ვართ.  ყოჩაღ, კარგი ახალგაზრდები ხართ,ნამდვილად ღირს სიცოცხლე!!!   🙂 

            სულ მიკვირდა,როდესაც მესმოდა,საშინელი თაობა  მოდის, გაუნათლებლები არიან, არაფერი არ აინტერესებთ კომპიუტერისა  და გართობის მეტიო!  😦  ჩემი სპეციალობიდან გამომდინარე სულ ბავშვებთან მაქვს ურთიერთობა და,გარკვეულწილად, არ ვეთანხმებოდი ამ მოსაზრებას. თან ვფიქრობდი, იქნებ  გამონაკლისი ხდება და  ყოველთვის კარგი ადამიანები და მეტ-ნაკლებად  განათლებული ბავშვები მოდიან ჩემთან-მეთქი.მაგრამ რაც ბლოგების კითხვა დავიწყე, მივხვდი,რომ არანაირ გამონაკლისთან არ გვაქვს საქმე. ძალზე მოაზროვნე, განსჯის უნარით დაჯილდოვებულნი, ფართო ინტერესისა და საკუთარი აზრის მქონენი ხართ. რამდენი რამ გაწუხებთ, განიცდით, გტკივათ. რაც მთავარია, ცდილობთ, იმაზე უკეთესნი იყოთ, ვიდრე გუშინ იყავით.

           გისურვებთ, ყოველთვის ასეთები დარჩეთ.  გახსოვდეთ, ილია ჭავჭავაძეც  ”მამათა” თაობამ თავხედად, უზრდელად და გაუნათლებლად მიიჩნია იმ დროს და ვინ იცის, რამდენი ილია დადის თქვენ შორის!!!

            ყველანი ძალიან მომწონხართ და მიყვარხართ!!!  🙂  🙂  🙂

8 Comments

Filed under ფიქრები

” ფრანკენშტეინი” მოდის

აპრილის პირველი დღეა, ნაცვლად იმისა რომ გაზაფხულის სურნელებით დავტკბეთ, ”გუგულის ბუდესავით” ჩაკეტილ საქართველოში ყველანი, ან თითქმის ყველანი, ილიკო და ილარიონივით პოლიტიკით ვართ დაკავებულნი და ოლღა ბებიას აზრებსაც ვისმენთ. რაც უფრო დიდხანს ვფიქრობ (ვფიქრობ კი) მგონია, რომ საშიშროება გველის. ასე მგონია ”ფრანკენშტეინი” მოდის ! ხელოვნურად შექმნილი პოლიტიკური მონსტრი, კომუნისტურ-ზვიადისტურ-შევარდნაძე-მიშისტური ბლოკი.

შვეცდები აგიხსნათ, ყველას სურვილი აქვს შეიქმნას კოალიციური მთავრობა. კარგი, ბატონო, სასურველია, მაგრამ ვინ უნდა შევიდეს ამ კოალიციურ მთავრობაში. როგორ წარმოგიდგენიათ მოქმედი პოლიტიკო სებიდან  ( ოპოზიციაც და ხელისუფლებაც იგულისხმება) ვის ექნება პრეტენზია მინისტრის პორტფელზე? მე ჩემს აზრს მოგახსენებთ:

პრეზიდენტის ინსტიტუტი აღარ გვინდაო, კარგი, ბატონო.  

პრემიერ-მინისტრი — დახოცავენ ერთმანეთს, ბოლოს ბურჯანაძეს  ან ალასანიას აირჩევენ!    

ეკონომიკის    მინისტრი —   ზვიად ძიძიგური, კაცი, რომელმაც სამტრედია გადაკეტა – რუსეთს გაუჭირდებაო!

ფინანსთა მინისტრი — ზურაბ ნოღაიდელი, დარჩა ნეტავ რამე შესაჭმელი!

ენერგეტიკის მინისტრი — გიორგი გუგავა, სასამართლოებ ით ყველაზე  უკეთ იცნობს ამ სფეროს.

იუსტიციის მინისტრი — თინათინ ხიდაშელი, ჭკვიანი ქალბატონია, გვარამიაც ჭკვიანია! შეიძლება ბესელიამაც გამოთქვას პრეტენზია!

განათლების მინისტრი — ლევან  ბერძენიშვილი, რა მეთქმის!

თავდაცვის მინისტრი — ლოთი ქობალია (გმირად შერაცხეს ამ ბოლო დროს) ჟურნალისტ დათო ბოლქვაძის მკვლელი.

მედია-სივრცის ”უფროსი” — კანტორა ”კავკასიის” ბრიგადირი დავით აქუბარდია!

საგარეო საქმეთა მინისტრი  –— სალომე ზურაბიშვილი, თუ დაჯერდა ამას. 

თსუ-ს რექტორი — გუგული მგელაძე…

ეროვნული ბანკის მმართველი — ნოდარ ჯავახიშვილი, ხშირად იწვევს თავის კანტორაში აქუბარდია.

კულტურის მინისტრი — გოგა ხაინდრავა, რეჟისორია კაცი, რურუასავით.

შინაგან საქმეთა მინისტრი — ირაკლი ოქრუაშვილი, გამოცდილი კაცია. 

უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე — შალვა ნათელაშვილი, სასამართლოებში”ნავალი” კაცია,ხელთათმანები აქვს და პარიკსაც შეიძენს.

იდეოლოგია — ”მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის”.

დაახლოებით ესე მესახება ჩვენი კოალიციური მთავრობა, დანარჩენი კანდიდატების დასაქმება თქვენთვის მომინდვია!

სანათასავით გულანთებული დედა.

5 Comments

Filed under ფიქრები