Category Archives: სხვადასხვა

გამოცდა

გამოცდა

არაფერზე ინერვიულო, დამშვიდდი, ყველაფერი კარგად იქნება! ჩააბარებ – ბედნიერ იქნები, რომ სტუდენტი გახდი; ვერ ჩააბარებ, მაინც ბედნიერი იქნები, რადგან ამით არაფერი მთავრდება და სიცოცხლე გრძელდება 🙂
გქონდეს მხოლოდ შენი თავის იმედი, რადგან სამებაში დალოცვაზე შენ გარდა კიდევ 30000 აბიტურიენტი იყო, ჩასარიცხი კი მხოლოდ 24000-ია;
იცი ის, რაც იცი, ამ ორ დღეში მაინც ვეღარაფერს ისწავლი 🙂
ახლა გვიანია თითზე კბენანი, ნეტავ მეტი გამეკეთებინა, წამეკითხა, თემები დამეწერა და ა. შ.
მშვიდად,წყნარად …
გახსოვს სულხან-საბას „ უგუნური მცურავი?“

4 Comments

Filed under სხვადასხვა

8+1

რა შემთხვევაში გაამართლებს ნაჩქარევად მიღებული 8+1?
თუ ამაღლდება სკოლაში განათლების დონე!
ყველამ ძალიან კარგად ვიცით, სკოლაში ბავშვი დააბრუნა არა სწავლის დონემ, არამედ შიშმა, რომ დაბალ კლასებში გაცდენების გამო გამოცდების ჩაბარება მოუწევს, ხოლო მე-12 კლასელს სატესტატო გამოცდებზე არ დაუშვებენ – ეს რაც შეეხება ბავშვების სკოლაში დაბრუნებას.
ბევრ ქვეყანაში მხოლოდ საატესტატო გამოცდებია და მის საფუძველზე ირიცხებიან უმაღლეს სასწავლებლებში. ამ ქვეყნებში გამოცდების ასეთი სისტემა წლების განმავლობაში მუშავდებოდა და იხვეწებოდა.
ნამდვილად ძალიან კარგი იქნება, ამდენი გამოცდის ნაცვლად თუ უფრო ცოტას ჩააბარებენ ჩვენი აბიტურიენტები, მაგრამ, ვფიქრობ, ეს უნდა მოხდეს ტესტებისა და შეფასების კრიტერიუმების გადახედვის შემდეგ. ალბათ სასურველია, სასურველი კი არა აუცილებელია:
1. საატესტატო გამოცდებზე ბარიერის გაზრდა;
2. ე. წ. დახურულბოლოიან კითხვებს დაემატოს ღია კითხვები;
3. უნდა იყოს ტესტების სხვადასხვა ვარიანტი (იმდენი რამდენი სესიაც იმართება), რათა არ განმეორდეს კითხვები და ბოლო სესიაზე შესული ბავშვი არ აღმოჩნდეს შედარებით მომგებიან სიტუაციაში და ა. შ. და ა. შ.
თუ ჩვენ დინებას მივანდობთ ქართულ ენას და ვერ შევძლებთ ახალგაზრდის წერის კულტურის დონის შემოწმებას, მივიღებთ სპეციალისტს, რომელიც ასეთი მარგალიტებით “გაგვამდიდრებს”:
ა) „ოთახში დაგვხვდა მწოლიარე გვამი, ხოლო ფეხზე იდგა გვამის შვილები.“ ( გენერალური პროკურატურის თანამშრომელი)
ბ)“ჩვენი სკოლა მართალია ნახმარია, მაგრამ კარგად შენახული;
ჩვენი სკოლა ემსახურება მხოლოდ 4 კმ რადიუსის მქონე ბავშვებს;
ჩვენი სკოლის ისტორიის მასწავლებელი 64 წლისაა. მიუხედავად ამისა, სურს ყველა მოთხოვნა დააკმაყოფილოს. ამიტომაც გთხოვთ გადაგვიმზადოთ;“( სკოლის დირექტორთა მსურველები)
გ) „გრიგოლ ხანძთელის ჰობი იყო აბანოების და ტაძრების მშენებლობა; აღთქმა ეს არის წყევლა, ხოლო აღქმა – ყვირილი; პოეტს რად უნდა ტაში, ის ხომ ისედაც ტაშდაკრულია;“(მასწავლებელი)
დ) “მიხეილ ჯავახიშვილი ორჯერ გარუსულდა და მერე თავიდან ისწავლა მშობლიური ქართველოლოგია;“(მოსწავლე)
საინფორმაციო სააგენტოები ავრცელებენ:“სხვადასხვა წყაროებით, პარლამენტის ახალი შენობის უკან მშენებარე დამხმარე ნაგებობაში ხარაჩო ჩამოიშალა, მეორე ვერსიით კი, პარლამენტის ერთ-ერთი ფლიგელი ჩამოინგრა.ქუთაისის პარლამენტში ნგრევის შედეგად ერთი მუშა დაიღუპა.”
განათლების სისტემაში სიჩქარემ შეიძლება ქვეყანა დაანგრიოს და დაღუპოს.
დავიჯერო, ეს გვინდა?
!

დატოვე კომენტარი

Filed under სხვადასხვა

ხევი

ორი დღის წინ facebook-ზე დამიმეგობრდა ჩემი ბიძაშვილის შვილი, ვახო ქირიკაშვილი, რომელიც დიდი ხნის უნახავი მყავდა და ძალიან გამიხარდა. კარგ ხასიათზე დავდექი, მისი ”პროფილის” ნახვამ ჩემს ბავშვობაში გადამაგდო – ყაზბეგში ( ჩემი დედულეთია). ვაიმე, იცით როგორ მიყვარს იქაურობა, გულის შეკუმშვამდე. ულამაზესი მხარეა და არაჩვეულებრივი ხალხი ცხოვრობს.

 
 

 ქირიკეთ უბანი ყაზბეგში ერთ-ერთ საუკეთესო ადგილას მდებარეობს (ვინც იცნობს იქაურობას, ყუროსკენ მიმავალი გზა ეცოდინება). მთელი ბავშვობა იქ მაქვს გატარებული. მოხევეებისაგან მოყვასისადმი სითბო და  სიყვარული ვისწავლე. ღირსების, ზნეობის, ვაჟკაცობის,სილამაზის გამოხატულებაა მთელი მხარე. დილით, როცა გავიღვიძებდი, პირველი რასაც ვხედავდი, პაპაჩემის სახლის ფანჯრიდან, გერგეტის სამება და მყინვარწვერი იყო. ახლაც,ამ წუთას, ყურებში თერგის ხმა ჩამესმის. ალპური ყვავილების სუნი მათრობს,ზვინზე დაკრულს რომ მიღიტინებდა ცხვირში, უშიშრად როცა მოვსრიალებდი ზვინით მთიდან დათო პაპასთან ერთად..მოგონებებში თრუსოსა და დარიალის ხეობებში დავხეტიალებ შალიკოსთან, თამრიკოსთან, სატკოსთან,გოჩასთან, მანანას ერთად ქირიკეთ დისწული….  

 

P.S. ფოტოები ( ვახოს გადაღებულია) პირველად დავდე ბლოგზე, ლამაზად არ გამოვიდა ტექსტში, მაგრამ არა უშავს,მაპატიეთ,თანდათან დავხვეწ. 😀    

 

6 Comments

Filed under სხვადასხვა

დღეს ჩემი ძმის დაბადების დღეა

       27 აპრილი ვიღაცისთვის ერთი ჩვეულებრივი დღეა,ვიღაცისთვის – მოსაწყენი, ვიღაცისთვის- ბედნიერი,ჩემთვის?  დღეს ჩემი ძმის დაბადების დღეა! ყოველთვის სიხარულითა და ამავე დროს სევდით სავსე, სიხარულით რატომ, ალბათ , განმარტება არ სჭირდება,სევდით – ერთი იმიტომ,  რომ 21 წელია ერთად აღარ აღგვინიშნავს, მეორეც – ვგრძნობ,რომ მეც მემატება წლები(10 წლით უფროსი ვარ),არ ვბერდები, უბრალოდ წლები მემატება, ჩემს დაბადების დღეზე ამას ვერ ვგრძნობ,რატომ არ ვიცი,არც დავფიქრებულვარ. 

      ახლა რაღაცები გამახსენდა მინდოს დაბადებასთან დაკავშირებით. ოჯახში ორი გოგო ვიყავით, მე და ჩემი უმცროსი და, გვარს კი გამგრძელებელი სჭირდებოდა  და მთელი ნათესაობა ელოდა, ვინ გაჩნდებოდა (ექოსკოპია მაშინ არ იყო 🙂 ). მამაჩემმა თქვა, ვინც არ უნდა გაჩნდეს,გოგო თუ ბიჭი,მაინც ბაბუაჩემის სახელი უნდა დავარქვა – ყარამანიო. კიდევ კარგი ბიჭი გაჩნდა! ამავე დროს, დედაჩემის სამშობიაროში ყოფნის პერიოდში, მივიღეთ წერილი რჩევებით თუ რა უნდა დაგვერქვა ბიჭისთვის: არგელოდი, გელოდი, მოლოდინა, ნატრულო და რა ვი კიდევ რა…მამაჩემმა სიტყვა შეასრულა ბიჭს ყარამანი დაარქვა, მაგრამ დედაჩემმა თავისი ქნა,ბავშვს ყარამანი როგორ დავუძახოო,გოგოებსაც დასცინებენ თქვანს  ძმას ყარამანი ჰქვიაო (ახლა მიკვირს,რატომ უნდა დაეცინათ,მაშინ კი მართლა მაწუხებდა ეს სახელი)  და ყარამანი გახდა მინდია. პატარა ძმაზე მზრუნველობა ჩემმა დამ აიღო თავის თავზე,მე ბავშვობიდან  ”საზიზღარი” ვიყავი,არაფერი მაინტერესებდა ჩემი სამყაროს გარდა.  ერთხელაც,  როდესაც მაია მინდიას აძინებდა,აკვანი გადაუბრუნდა (ბავშვი აუცილებლად აკვანში უნდა გაზრდილიყო, ”ესე ძველად იყო,ხალხი რომ ბნელი იყო ჯერ”  🙂 ), ატეხა ყვირილი,წივილ-კივილი  – ოჯახის იმედი ,გვარის გამგრძელებელი მოვკალი,დავიღუპეთო (მაია მაშინ 7 წლის იყო,არ დაიწყოთ ახლა 7წლის ბავშვს რატომ ჩაგრავდით,რა გინდოდათო,თავად იყო ასეთი და ახლაც ასეთია ”დედა ტერეზას” ვეძახი )და ტირის, მაგრამ რას ტირის, მთელმა უბანმა ჩვენთან მოიყარა თავი. ააყენეს აკვანი და მინდია იკრიჭება,რა ბედნიერი იყო მაია მაშინ!

             ახლა სამზარეულოში მეძახიან,შიათ, მრავალრიცხოვან ოჯახს უნდა მივხედოოოოოოო !!!!!! 🙂 🙂 🙂

3 Comments

Filed under სხვადასხვა

სამშობლოს მონატრება

       ვფიქრობდი, აღარაფერს დავწერდი მიტინგებსა და ხელისუფლების მარაზმზე,მაგრამ რასაც ახლა ვუყურებ ტელევიზორში აუტანელია,ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის.

     ერთნიცა და მეორენიც უფლისა და ხალხის სახელით ლაპარაკობს, ცდილობენ, თავს მოგვახვიონ თავიანთი აბსურდული მოწოდებები და მიმდინარეობს გამწარებული ხალხით მანიპულირება.როდემდის? თან ვფიქრობ, იქნებ მე ვერა ვარ-მეთქი?! დამეხმარეთ,გამაგებინეთ მე ვაფრენ თუ ისინი?

      ქვეყანა თავზე გვენგრევა და ხელისუფლება სირაქლემის პოზაშია, პოლიკნინიკებში დადის, უმუშევრობის შესახებ მთავრობის სხდომას მართავს,ნატოთი და ნაბუკოთი  გვაბოლებს,ოპოზიცია – რუსთაველს კეტავს, გლეხები მიწას მოწყვიტა და თბილისში ჩამოიყვანა, ხატი ”დაამონტაჟა”  (მაინტერესებს,ეს მკრეხელობა არ არის?), უზენაესი საბჭოს აღდგენა სურს(გუბაზ სანიკიძის მოსაზრება), ლოცულობს და საკუთარ თვალში დირეს ვერ ხედავს,თუმცა იმავე დირეს ”მათ” თვალში ხედავს. მგონი, გამოაცლიან ერთმანეთს დირეს და სულ თავში გვირტყამენ,კოჭებში ეტყობათ. ორივე მხარისთვის მიუღებელია ოდნავ განსხვავებული აზრიც (გაიხსენეთ,შ. ადამაშვილი ან დავით სოკოლოვს რა უქნა დახვეწილმა სალომემ ).

                         გამაგებინეთ,მე ვაფრენ თუ ისინი?

         ”ხალხმა სიყვარული დაკარგა. თავისუფლების,სამშობლოს, სახელმწიფოებრიობის სიყვარული…..ერი დაემსგავსა საძოვარზე მიშვებულ ნახირს,რომელსაც მხოლოდ ერთი საქმე აქვს – სძოვოს. ..რანი ვართ: სიმართლე უნდა მოგახსენოთ: საძოვარზე გადაგდებული, გათითოკაცებული, ყოფილი ერი.”  

                                      გაუფრთხილდით საქართველოს!

%(count)s კომენტარი

Filed under სხვადასხვა

ტკივილამდე მონატრება

 

 

              გუშინწინ  Skype-ზე ბავშვობის მეგობარს, ელისოს, ველაპარაკე,რომელიც 1989 წლიდან ატლანტაში ცხოვრობს.სამი წელია ელო არ მინახავს, მუდმივად კი მაქვს მასთან კავშირი,მაგრამ ახლა მივხვდი,რომ ტკივილამდე მომნატრებია ჩემი ფუმფულა,ბუთხუზა, ფეთხუმი ელო და მასთან ერთად ბავშვობა.

   ელო ძალიან მიყვარხარ და მენატრები,”ჩემო გიჟო”, მენატრება შენი ჭაღზე დაკიდებული ბანჯო,მონოტონურად ”ზინა, ზინა, ზინას” ძახილი, მამაჩემი რომ აჯიჯღინდებოდა: ” გახედეთ, გააჩერეთ, თორემ გამოიძახეს მილიციაო”, ელიტოს ”მოდის, მოდის” ძახილი,შენს ოთახში პრეფერანსის სათამაშოდ უცნობების თავშეყრა, თითქოს აწურულები, სახლში მისულებს რომ გვეუბნებოდნენ – ნატომ გამოგვაგზავნაო და ჩვენი ადგილი აღარ  იყო ხოლმე და ვინ იცის კიდევ რამდენი რამ…

         ელო არის ადამიანი,რომელიც ყველასა და ყველაფერში მხოლოდ კარგსა და დადებითს ხედავს, ვერ წარმოუდგენია,რომ შეიძლება შეგნებულად გაწყენინონ,გიმუხთლონ, გატკინონ… ადამიანებში მხოლოდ კარგს ხედავს, მას შეუძლია ნებისმიერი კატეგორიის ადამიანთან საერთოს გამოძებნა და ნებისმიერ დროს გვერდში დგომა,მაშინაც კი როცა თვითონ შეიძლება ცუდ ხასიათზე იყოს… ორი დღეა რაღაც მაკლდა,ვერ ვხვდებოდი….

                ელო მენატრები ძალიან,ძალიან….     

დატოვე კომენტარი

Filed under სხვადასხვა