Category Archives: პოლიტიკა

შიში და სირცხვილი

 

              დიდი ხანია პოსტი აღარ დამიწერია, დრო თითქმის აღარ მაქვს გამოცდების მოახლოების გამო, მაგრამ ძალიან მეტკინა გული და აჰა:

      გუშინ  ვიყავი ოთხი წლის უნახავ ბავშვობის მეგობართან(უცხოეთში ცხოვრობს და ხშირად ვერ ახერხებს ჩამოსვლას). მონატრებული და გახარებული მივდიოდი,მოვეფერები და მოვესიყვარულები ჩემს ბუთხუზას-მეთქი… ელოსთან  ყოველთვის კარგად გრძნობ თავს, მის ირგვლივ სულ ხალისი და სიმშვიდეა. გუშინ კი შემეშინდა, ელოსი არა,ადამიანების დაკარგვის შემეშინდა…

       ერთ-ერთ პოსტში ვწერდი პოლიტიკაზე აღარ დავწერ-მეთქი, მაგრამ…ელოსთან მისულს დამხვდენენ მისი კლასელები და კურსელები, რომელთანაც  კარგი ურთიერთობა მაქვს და ძალიან მიყვარან. კოცნა-პროშნის, მოკითხვა-”მიკითხვის”, რამდენი ხანია არ მინახავხარისა და როგორ ხართ ოჯახშის შემდეგ საუბარი დაიწყო პოლიტიკაზე. დაიწყო, მაგრამ რა დაიწყო!  ”-გაიგე, მაესტრო და კავკასია დახურეს!”   ”- ეგ ნაძირლები! სიმართლის ერთდერთი წყაროც დაგვიხურეს?”    ” კი მაგრამ, მათ ხომ თავად შეწყვიტეს მაუწყებლობა”- მორიდებით თქვა ჩემნაირმა( ნეიტრალები კი არა  არაცერთისტები,მგონი საღად მოაზროვნენი,ღრმადმორწუნენი და არა ბრმადმორწმუნენი, შეიძლება ვცდები). უცებ ამის პასუხად  ” – ე. ი. ასე იყო საჭირო, ახალი ტაქტიკაა ნამდვილად!”  ელოს წინააღმდეგობას, ” რა სისულელეა, ასე ბრძოლა როგორ შეიძლებაო”,  ქოქოლა მოჰყვა, ”შენ ჯერ არაფერი იცი, დარწმუნებული ვართ, ერთ კვირში ჩვენ გვერდით დადგებიო”. 

        ერთი პერიოდი გადავწყვიტე, მათ საუბარში ჩავრეულიყავი, მინდოდა მეთქვა, რომ ძალიან ბევრი რამ არ მომწონს ხელისუფლების, მტკივა და მაწუხებს თითქმის ყველა ის პრობლემა, რომელთა გამოც ხალხი ქუჩაშია გამოსული, მაგრამ ჩემთვის  მიუღებელია სტადიონზე  ” გმირების ხაშლამასავით ჩამოტარება”, ეკლესიით მანიპულირება… მაგრამ  თავი შევიკავე, მოვერიდე მათთან ურთიერთობის დაძაბვას, რისი კონტურებიც ჩანდა, წინა საღამოს ელოს მამასა (ე.წ. მიშისტი) და ძმას(ოპოზიცია) პოლიტიკის გამო კინაღამ დაუხოცავთ ერთმანეთი. შემეშინდა … სახლში დაბრუნებულს კი საკუთარი თავის შემრცხვა, ელოსთან ნამდვილად ნეიტრალური პოზიცია დავიკავე!   

      მუშნი ზარანდიასა და  ”აიდა, მოიდა ზურაბიიიის” გამო როდემდე უნდა ვიყოთ ასეთ მდგომარეობაში?!   😦

Advertisements

7 Comments

Filed under ზოგადი, პოლიტიკა

ძირს პოლიტიკა

გაზაფხულია და მგონი, ისე გადის,ვერც შევამჩნიეთ. 😦 მთელი ქვეყანა პოლიტიკაშია ჩართული, ოპოზიცია- ხელისუფლებაზე  საუბრობს ყველა და ყველგან: სახლში,სამსახურში, სკოლაში, ქუჩაში ხომ თავისთავად, ტრანსპორტში და მგონი საზოგადოებრივ ტუალეტებშიც კი.

რისი ბრალია, ბატონებო, ეს? პოლიტიკური უმეცრებისა და, უფრო მეტად კი, იმის რომ პოლიტიკოსები არ გვყავს. ”ვაი პოლიტიკოსების” პოლიტიკურ ბრძოლაში  მთელი ერი ჩაერთო და გავხდით ”პოლიტქვეყანა,” ნეტავ, ქვეცნობიერად  პოლიტბიუროს მონატრება ხომ არ არის?!  😦

მოკლედ თავი რომ არ შეგაწყინოთ, ძალაში ვტოვებ ჩემს წინადადებას  ”ტელემთავრობის” შესახებ ( იხ.ძველი პოსტი,რა თქმა უნდა,თუ სურვილი გაქვთ). აღარ დავწერ პოსტებს  პოლიტიკაზე, არ გვაკლია  პოლიტჟურნალისტები  და მათი პოლიტიკური ”ანალიზები.”  ისე,  რამდენი სიტყვა გვქონია პოლიტიკასთან დაკავშირებული: პოლიტინფორმაცია, პოლიტტიპაჟი :), პოლიტმეცადინეობა, პოლიტორგანო (ეს შეეფერება დღევანდელ მდგომარეობას), პოლიტსემინარია და ვინ იცის კიდევ რამდენი…)  ძირს პოლიტიკა, გაუმარჯოს ფიქრს, განსჯას და თავისუფლებას. ყველამ ჩვენ-ჩვენი გასაკეთებელი საქმე გავაკეთოთ და ასე მოვიხადოთ ვალი ქვეყნის წინაშე: ვიშრომოთ, ვისწავლოთ, გავზარდოთ შვილები…

გაზაფხულია და მგონი, ისე გადის, ვერ შევამჩნიეთ…

გაზაფხულის საღამოა მშვიდი, ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი…

3 Comments

Filed under პოლიტიკა, Uncategorized

აპკისტანელი სიძე-სიდედრი

(პიესის მსგავსი რაღაც)

მოქმედი გმირები: სიძე და მისი მეგობრები(მიშა და ხელისუფლება), გათხოვილი ქალიშვილი(საზოგადოება), სიდედრი(ოპოზიცია) და კიდევ ვისაც არ ეზარება.

სიდედრმა თავიდანვე იცოდა, რომ სიძე არ გამოადგებოდა (ყოველ შემთხვევაში მეზობლებთან ასე ამბობს),მაგრამ თურმე ისე მოსწონდა, ისე იყო ქალიშვილი მოხიბლული ”ბიჭით,” წინააღმდეგობა თითქმის არ გაუწევია. თავიდან ყველაფერი კარგად მიდიოდა: ყოველ დღე ჰოლანდიურ ვარდებს ჩუქნიდა, სახლამდე მისასვლელი გზა და ლამპიონებიც შეაკეთა. (ჰო, დამავიწყდა, მეთქვა, სიძე ჩასიძებული იყო ანუ მიყვანილი სახლში.) ეგებ, ვცდებოდიო, ფიქრობდა სიდედრი, მგონი, გამოსწორდა, არც თუ ისეთი სულელიაო და ცოტა ხნით მიყუჩდა. სიძემ როგორც კი მოყვრებისა და მეზობლების სიყვარულ-პატივისცემა დაინახა, გაშალა ხელები, მაგრამ რა გაშალა… ყველაფრის ბატონ-პატრონად ჩათვალა თავი!!! ოჯახში თუ ვინმე გაუტ…, მეგობრებს ეუბნებოდა, ისინიც არ აყოვნებდნენ და… ყოველდღე ნაცემ-ნაბეგვი ოჯახის წევრების დანახვაზე სიძე თავს გადააქნევდა, დაამშვიდებდა მათ, აუცილებლად ვნახავ ვინ იყო, თქვენ უპატრონო ხომ არ ჰგონიხართ ვინმესო, მაგრამ … თანდათან ხელი აიღო ოჯახზე, ხან სად იყო და ხან სად, მეგობრებს გადააბარა მასზე ზრუნვა.

სიდედრი დუღდა,მაგრამ ქალიშვილს უყვარდა ”ნამეტნავად”, ყველაფერზე თვალს ხუჭავდა, (სიყვარულს რას გაუგებ,ჩემო ოლღა!). რა ექნა სიდედრსაც,ახლა გამოფხიზლდება, ახლა გამოფხიზლდებას ფიქრში, ერთხელაც შემოუვარდათ მთვრალი პეტკა სახლში და გააბახა სიდედრ-ქალიშვილი ერთად. გაგიჟდა სიდედრი, ბრდღვნიდა ყველაფერს, მაგრამ მოითმინა პატარა ხანას, გავაგდოთ პეტკა სახლიდან და მერე მივხედავ სიძესო.

აყვირდა, აბობოქრდა სიდედრი, მაგრამ ქალიშვილში მოხდა რაღაც, თან უნდა რომ გაშორდეს და თან ეცოდება თუ კიდევ სჯერა ვერ გაურკვევია. ჰოდა, დგას ასე ორად გახლეჩილი ქალიშვილი და არ იცის რა ქნას. მისი ერთი ნაწილი განრისხებულია, სიძის ნაჩუქარი მანდილიც კი გადააგდო და დგას ასე მანდილმოხდილი, ნატვრის ხესავით სხვადასხვა ნაჭრებით თავდამშვენებული… მეზობლები კი სეირს უყურებენ….

დატოვე კომენტარი

Filed under პოლიტიკა

”კარცერი-ლუქსი”პოლიტიკოსებისათვის

პრეზიდენტის სტუმრობამ გურამ დოჩანაშვილთან ღიმილი მომგვარა და დოჩანაშვილისეული აზრი მომივიდა თავში. ვასიკო კეჟერაძე და კლიმი ოცნებობენ  ჰქონდეთ ”კარცერი-ლუქსი,” რომელშიც უწიგნურებს ძალდატანებით ჩასვამენ და კითხვას დააწყებინებენ, ადამიანებად რომ აქციონ!

ეგებ ჩვენც გვეფიქრა და შეგვექმნა ”კარცერი-ლუქსი” პოლიტიკოსებისათვის. მოვათავსებდით ”ევრო-ამერიკულად”გარემონტებულ კარცერში პოლიტიკოსებს, რა თქმა უნდა, არ უნდა დაგვავიწყდეს ცოტა რუსული ელემენტების შეტანაც, ვინმეს გული რომ არ დავწყვიტოთ და მივუშვებდით ნებაზე. იქ უნდა იყვნენ ხელისუფლებისა და ოპოზიციის ”გამოჩენილი” მოღვაწეები, ალბათ, სულ 200 კაცი აღმოჩნდება ასეთი. შევუყვანოთ მათთვის სასურველი ჟურნალისტები, შევუტანოთ  ”საღებავიანი”იარაღიც, ჰო, ”მასაჟისტი” არ დაგვავიწყდეს და იცხოვრებენ ისინი თავისთვის და ჩვენ ჩვენთვის. მოუწყობენ ერთმანეთს მიტინგებს, რევოლუციებს, შეთქმულებებს. დაიჭერენ ერთმანეთს, ხან ერთნი იქნებიან ხელისუფლებაში და ხან მეორენი. იცხოვრებენ და გაიხარებენ, ჩვენ კი ავაშენებთ ქვეყანას!  მათი შენახვა გაცილებით იაფი იქნება, ვიდრე ეხლაა!

ნეტარ არიან მორწმუნენი!!!!!!!!

4 Comments

Filed under იდეა, პოლიტიკა

ბაკულას ღორები გალაქტიონის ბოსტანში და რუსის ჯარი საქართველოში

შემთხვევით რომ არაფერი ხდება ამაში კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი. ბოლო დღეებია გონებაში დავით კლდიაშვილის მოთხრობიდან „ბაკულას ღორები“ ფრაზები ამომიტივტივდა: „ ერთი ოხერი, ყოვლად გაფუჭებული მეზობელი გამიჩნდა, ის უნდა შემიშინო შაშა!.. შენთვის ეს არაფერი იქნება, ჩვენთვის კი დიდი რამეა!… თქვენ დაგინახავსთ და სული კოჭებში ჩოუვა?!… შეშინდება!“

რა დროს „ბაკულას ღორებია“– მეთქი ვფიქრობდი და ბოლოს გადავწყვიტე ხელახლა გადამეკითხა ეს მოთხრობა. მართლაც რომ, კლასიკოსია ჩვენი დიდი მწერალი! თუ რატომ თვლის ქართველი დავით კლდიაშვილს კლასიკოსად, ამისთვის შეგახსენებთ ამ ტერმინის განმარტებას: კლასიკოსი – დიდი მწერალი, რომლის შემოქმედებაც საყოველთაოდ აღიარებულია და ყოველთვის, ყოველ დროს სანიმუშოდ არის მიჩნეული. რამდენად სანიმუშოდ მიგვაჩნდა „ბაკულას ღორები“ ამას ვერ მოგახსენებთ, მაგრამ იმაში კი დარწმუნებული ვარ, დღეიდან სამაგიდო წიგნად რომ უნდა გაიხადოს ზოგიერთმა. შეიძლება კითხვა გაუჩნდეს მკითხველს, სად „ბაკულას ღორები“ და სად ჩვენი დღევანდელი მდგომარეობაო, ამიტომ სულ რამდენიმე ეპიზოდს შეგახსენებთ მოთხრობიდან და დასკვნა თავად გამოიტანეთ: „– უიმე, უიმე!… ღმერთო მომკალი!… ასე კაცის ამოგდება გაგონილა ქვეყანაზე?!… თქვენ ამოგივარდათ თქვენი პატრონი ძირფესვიანად, რავარც თქვენ ეს ჩემი ბოსტანი ამომიგდეთ!… თქვენი პატრონი დასწყევლა ჩემმა გამჩენმა… დასწყევლა და მოსპო მამა ზეციერმა!“ ასე კლდიაშვილის ზენათი ბოსტანში „მოვარდნილ“ ღორებსა და ცხვრებს წყევლის, რომლებიც „ერთ თვალის დახამხამებაში, სულ ერთიანად გადაჭამენ, გადასისნიან, აღარაფერს  დატოვებენ“ ხოლმე…


ძალიან ჰგავს საქართველოში შემოსული რუსის ჯარი ბოსტნის ამომგდებ ღორებსა და ცხვრებს!

Continue reading

4 Comments

Filed under პოლიტიკა, შთაბეჭდილება