ჩემები

1 წელი13327473_1134819666540051_2749045791519024987_n

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი

ბედნიერება უკვე ვიპოვეთ :)

ბედნიერებაა, როცა ასეთი სკოლა არსებობს…

ბედნიერებაა, როცა სკოლა ასე უყვართ…

ბედნიერებაა, როცა ასეთი მომავალი თაობა გვყავს…

ბედნიერებაა, როცა ამათ უყურებ და მომავლის აღარ გეშინია…

ბედნიერებაა, როცა კურსდამთავრებული  სკოლაში ვერ ამოდის, რადგან მონატრების ცრემლები ახრჩობს …

ბედნიერებაა, როცა მადლიერებით სავსე თვალებს ხედავ…

ბედნიერებაა, როცა ასე გენდობიან და სჯერათ შენი…

ბედნიერებაა, როცა ასე ენდობი და გჯერა მათი…

ბედნიერებაა, როცა ნებისმიერ საკითხზე შეგიძლიათ იკამთოთ…

ბედმიერებაა, როცა ასეთი თავისუფალი თაობა მოდის…

კაცობრიობა რომ არ დაბერდეს,
ჰეი, ვინ მოდის მანდ მომავლიდან?!

ჩვენ, ნიუტონელები, ყველასგან გამორჩეულები!

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი, ფიქრები

დიდობა

დღეს ბოლო ზარი ჰქონდათ, ბევრი  რამის თქმა მინდოდა მათთვის, მინდოდა  მესურვა წარმატება,მინდოდა დამელოცა,  მინდოდა მეთქვა, რომ ჩვენზე  უკეთესი მასწავლებელი მათი ცხოვრებაა, რომ … მაგრამ დარბაზს რომ გადავხედე  და ამდენი ანთებული თვალი და  ბედნიერ სახე დავინახე,  უცებ სულ დამავიწყდ, რის თქმას ვაპირებდი, ცრემლები მახრჩობდა, სიტყვებს ვეღარ მოვუყარე თავი… მიხაროდა მათი დანახვა და მწყინდა, რომ გვტოვებდნენ, უამრავი რამ გამახსენდა და ყველაფერი დამავიწყდა.  დღეს მათთვის ბავშვობის  ბოლო  და დიდობის  პირველი ზარი ერთდროულად დაირეკა, ახლა  მათთვის  ყველა კარი ღიაა! დარწმუნებული ვარ, ზუსტად იციან რომელ კარში უნდა შეადგან ფეხი, რადგან ჩვენ ერთმანეთს ბევრი რამ ვასწავლეთ!!!

მიყვარხართ, მე მჯერა თქვენი!

 

 

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი

ბოლო ზარი

11017669_934124643276555_7094102797000225535_n

გუშინ ჩვენმა სკოლამ პირველი კურსადამთავრებულნი გააცილა, იყო სიცილი, ბედნიერი სახეები, ცრემლი…

„ბოლო ზარი“ – უკვე წლებია, რაც სკოლის დამთავრების სინონიმად იქცა, თუმცა, მართალი გითხრათ, სულაც არ მომწონს ეს გამოთქმა…

წესით უნდა დაგმოძღვროთ – აბა, თქვენ იცით, თქვენ წინაშე იშლება ცხოვრების ფართო ჰორიზონტი და აბა, ჰე და აბა, ჰოო… მაგრამ, სწორედ ამ ბოლო ზარმა მოახდინა ჩემს ვირტუალში წარსულში კატაპულტირება და ზუსტად თქვენხელა გამხადა და ასე მგონია, აქეთ გორასა წიხლსა ვკრავ, იქით გორასა ძვრას ვუზამ!!!

ახდენილიყოს თქვენი ფიქრი, შეგექმნათ, გეპოვოთ, აგეშენებინოთ, დაგემშვენებინოთ- პირველ რიგში საკუთარი თავი, რადგან ყველაზე ძნელად საპოვნელიც და შესაქმნელიც სწორედ საკუთარი თავია!!!
ერთი რამ ნამდვილად ზუსტად ვიცი, რაც მე გასწავლეთ, იმაზე უკეთესი მასწავლებელი თქვენი ცხოვრებაა, თავისი აღმართით და დაღმართით. ჰოდა, მეც წარმატებულ ზეაღსვლა-ჩადაღმართებას გისურვებთ!
ახლა რომ გიყურებთ, იმ პატარა ნავებს ჰგავხართ, გაშლილ ზღვაში რომ უნდა შეცურონ, ზურგის ქარი მისურვებია თქვენთვის, ეცადეთ, არასდროს აღმოჩნდეთ “ბორტს” მიღმა,ხოლო თუ ასეთი შეგხვდათ, უბრალოდ, ხელი გაუწოდეთ!!!
ნათქვამია, როცა თქვენ წინ კარი იხურება, სადღაც სარკმელი იღებაო! ახლა თქვენთვის ბავშვობის კარი დაიხურა, მაგრამ დანარჩენი ყველა კარი ღიაა, უბრალოდ, დაფიქრდით, რომელ კარში შეადგათ ფეხი!!!
ჩემი ვირტუალური კატაპულტირება თქვენს ასაკში ჯერ არ დასრულებულა, იცით, როგორი შეგრძნება მაქვს? ერთი ქართული ფილმის გმირისა არ იყოს, „მე ამისგან გავაკეთებ!“ – ეს ჩემს წარმოსახვაში ხდება, თქვენ კი ვიცი, რომ “რეალში” გააკეთებთ და იმაზე უკეთ, ვიდრე მე მგონია!!!
ჩემს მეხსირებას კი იმაზე დიდხანს დარჩებით, ვიდრე ხსოვნას ჰგონია, თქვენი მოგონებები კი თუ მხოლოდ სამასწავლებლო კათედრასთან კი არა, თქვენი გულის კუნჭულში მიმიჩენენ ადგილს, ე.ი. ჩემი მისია პირნათლად შემისრულებია!!!
წინ მომავლისაკენ!
მიყვარხართ!

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი

წიგნის საახალწლო ფესტივალი

2 წლის წინ  https://www.facebook.com/SiestaBooks?fref=ts  გადაწყვიტა დაებეჭდა “ქართული ენა ზარმაცებისათვის”, მაგრამ სათაურმა ისეთი “მაგიური ძალით იმოქმედა”, ამდენი ხანი ვფიქრობდი,რატომ ხელი არ მომტყდა, წიგნის სათაურში ზარმაცები რომ ჩავწერე-მეთქი🙂
მაგრამ, ხომ იცით,ყველაფერი კარგად მთავრდება, ჰოდა, გეპატიჟებით იქ, სადაც მე,როგორც ავტორი, დამპატიჟეს🙂

https://www.facebook.com/events/325528534302482/?notif_t=plan_user_joined

სანამ იქ მოხვალთ, მოლის ბლოგს ესტუმრეთ http://mollybloomsday.com/2014/04/13/qartuli-ena-zarmacebisatvis/ null

5 Comments

Filed under მშობლიური ენა

მაქვს თუ მყავს?

დიდი ხანია პოსტი არ დამიწერია,ვერ ვახერხებ. 😦 თუმცა რამდენიმე შეკითხვამ ისევ ბლოგზე შემომიყვანა,ერთ-ერთი ესაა – “ქალბატონო, ზინა, გამარჯობა.. მანქანა მყავს და მანქანა მაქვს, რომელია სწორი ფორმა?”
აი, ესეც პასუხი: მანქანა უსულო საგანია (ვისთვის როგორ)და გრამატიკულად მას(მანქანას)შეესაბამება მაქვს(სკამი მაქვს, სახლი მაქვს, ტახტი მაქვს და ვინ იცის კიდევ რამდენი რამ მაქვს 🙂 ), თუმცა დამკვიდრებულია მყავს, რადგან ადრე, ჯერ კიდევ ბნელი რომ იყო ხალხი, მანქანა ოჯახის წევრად ითვლებოდა.🙂
სკამი და წიგნი აქვს,მანქანა და ცოლი კი ჰყავს, ყვავილები და ტორტი მიაქვს, მაგრამ მანქანა მიჰყავს. 🙂
ასე რომ, მანქანა მყავს! .🙂

13 Comments

Filed under ზოგადი

ჩემები

ჩემი მოსწავლეების ბლოგი შეაფასეთ – http://newtonvashli.tk/, სახელს ვუცვლით – “ფიქრები თავისუფალი სამყაროდან”.

დატოვე კომენტარი

Filed under ზოგადი